Waarachtige woorden

Door woorden te geven aan wat je voelt, laat je je gevoel toe.

Zolang het onbenoemd blijft, houd je het vaak onbewust vast.

Maar zodra je het uitspreekt, ontstaat er ruimte.

Het gevoel mag er zijn.

Jouw gevoel mag er zijn.

Het is vaak al genoeg om gewoon voor jezelf uit te spreken hoe je je voelt.

Daarmee geef je jezelf de erkenning in plaats van het af te wijzen en weg te drukken.

Dit voel ik. En dat mag er zijn.

Door te benoemen laat de emotie zich niet alleen zien, ze wordt ook waar voor jou.

Je voelt of het klopt en als het klopt wordt het gevoel waarachtig.

Dat kan al heel eenvoudig beginnen met:

ik voel iets.

Volgens mij voel ik me onzeker.

Ja, ik voel me bang.

Ik voel me niet gezien.

Ik voel me boos.

Ik voel me eigenlijk weer alleen.

Ik voel me alleen.  

Wat klopt voor jou, kun je ook gewoon een aantal keer voor jezelf herhalen.

Ik voel me alleen.

Ik voel me alleen.

Ik

voel

me

alleen.

Het vergroten van je emotiewoordenschat kan je hierbij helpen.

Hoe preciezer je woorden, hoe dieper je kunt voelen.

Door te benoemen kan het gevoel door je heen bewegen.

Ik schreef er dit gedicht over:

Het mag er zijn wat ik voel 

door te zien wat ik voel. 

Het is waar wat ik voel 

door te benoemen wat ik voel. 

Het is waarachtig wat ik voel

door te voelen wat ik voel 

en daar mijn stem aan te geven.