Volg je lijf, niet je klachten

Volg je lijf, dan volgt zij jou.

Een hersteltraject begint vaak bij de klacht.

Bij de vraag hoe zij zich gedraagt, wanneer ze zich laat zien.

Je gaat eerst verbinden, leert luisteren, begrijpen, maakt contact.

Je koppelt de klacht aan emoties, via kennis en bewustzijn.

En daarna laat je haar via het voelen weer los.

Wanneer emoties weer gevoeld kunnen worden, ontkoppel je.

Je laat de focus op de klacht weer los.

Want uiteindelijk gaat het niet om de klacht.

Misschien zelfs niet om het lichaam.

Het lichaam volgt. Ze is trouw. Ze volgt jou.

Herstel gaat over terugkeren naar jezelf, naar jouw authentieke zijn, en alles loslaten wat daar niet meer bij past. Niet meer nodig is.

Oude patronen, oude overtuigingen.

Misschien ook de theorie weer loslaten, het ‘goed’ willen doen, het juiste toepassen.

Het gaat over weer gaan leven. Over weer durven leven.

Met moed. Vanuit vertrouwen.

In jezelf, in je lichaam, in het leven.

Dat je jouw beweging mag maken, ook daar waar het ooit onveilig was om die te maken. Waar het in het hier en nu (meestal) wel veilig is.

Misschien onaangenaam, misschien onprettig, maar niet meer onveilig.

Het wordt veilig bij jezelf, als je kunt blijven, om te leven als jezelf.

Vanuit een innerlijk weten, voelbaar in je lichaam.

En als je vanuit daar je lichaam volgt, jouw beweging, jouw lijf,

dan volgt je lijf jou.

Omdat ze altijd al trouw was aan jou, in haar bescherming, in haar signalen.

Vanuit beweging van binnenuit ga je weer samenwerken, leef je samen jouw leven.

En wat je lijf je dan laat voelen, gevoelens, sensaties, zijn niet per se klachten, maar signalen. Of misschien juist klachten van je lijf over jou.

Dat je weer mag terugkeren naar jezelf.

Want daar is het veilig als je blijft bij jezelf.

Telkens weer opnieuw.