De verborgen rol van schaamte bij aanhoudende klachten

Schaamte raakt onze angst voor verlies van verbinding.

Volgens Brené Brown is het het pijnlijke gevoel dat je gelooft dat je niet goed genoeg bent en daardoor onwaardig voor liefde en verbondenheid.

Schaamte is een emotie die zich laat zien als een gedachte. De gedachte dat je niet goed genoeg bent. Het gaat niet over wat je doet, maar over wie je denkt dat je bent.

Bij aanhoudende klachten ligt vaak de focus op de angst voor klachten. Maar angst is relationeel. Onder de angst voor het lichaam zit vaak de diepere angst om de verbinding te verliezen, om afgewezen te worden.

En daar zit de schaamte verborgen. Schaamte voor als klachten aanhouden, voor wat je niet meer kunt.

Die laag kun je niet kalmeren door jezelf alleen te vertellen dat je lichaam niet in gevaar is. Er is meer nodig. Want zolang de onbewuste angst voor afwijzing er is, blijf je patronen van aanpassen en pleasen in stand houden. Patronen waarin je jezelf verlaat en je eigen emoties en behoeften onderdrukt.

Wat helpt dan wel?

Niet in discussie gaan met schaamte, maar het herkennen.

Opmerken: ik voel schaamte. En vervolgens bij het gevoel blijven, zonder het oude verhaal over jezelf te geloven.

Je kunt jezelf kalmeren met de boodschap dat er geen gevaar is voor afwijzing.

En daarnaast empathie brengen, het antigif voor schaamte.

Niet bagatelliseren, maar erkennen wat er speelt.

"Ik snap dat dit spannend is. Ik snap dat je bang bent om afgewezen te worden."

Want waar schaamte je uit verbinding haalt, brengt empathie je weer terug bij jezelf. En daar zit de beweging naar herstel.